Dönüşü olmayan bir yola girdiğinde insan,

Düş`ü bulunmayan uykulara daldığında hani,

Canı yanar da; Yine de sesini çıkarmaz,

Yalancı gülücükler sunar etrafına bir taraftan,

İdare eder vaziyeti, Dik durur yürürken..

Ve hatta;

Bal damlar dudağından konuşurken,

Kimse fark etmez yüreğinde çektiği eziyeti...

Ve sızım sızım sızlayan yüreğini yüreğine koyarak...ama kim Nerden BiLecek ki ? Acı Yaşanır Duyulmaz...!