Tırtıl tırmandı tırmandı ancak sonra kaydı, düştü ve ilerleyemedi. Ancak çalışmaya devam etti ve adım adım ilerledi, tırmanmayı başardı.

Bütün vadiyi görebildiği bir dala geldi. Manzara harikaydı.Diğer hayvanları, beyaz pamuk gibi bulutlara sahip mavi gökyüzünü ve ufukta yoğun bir maviye uzanmış harika bir deniz görebiliyordu.

Tırtıl bu dalda huzurlu bir nefes aldı.

Orada oturdu ve dünyayı gözlemledi ve hayatın onunla değişime uğramayacak kadar güzel olduğunu hissetti.

Tırtıl yorulmuştu.

Aynı zamanda bir tırtıl olarak hayatından minnettar olsa da, başka bir şey olmanın zamanının geldiğini biliyordu..

"En güzel hediye, kendi dönüşümünüzdür."

Lao Tzu