“Gülmek; “saf” denme riskini göze almaktır.

Ağlamak ise; “duygusal” görünme riskini…

Birine yakınlaşmak; “kendini kaptırma” riskini,Duygularını açmak; “kendini ortaya koyma” riskini,Hayalleri ve düşünceleri sergilemek ise; onları başkasına kaptırma” riskini göze almaktır.

Sevmek; “karşılık görememe” riskini…

Yaşamak ise; “ölme” riskini göze almaktır.

Umutlanmak; “hayal kırıklığına uğrama” riskini ,Çabalamak ise; “başarısız olma” riskini göze almaktır…

Ama riskler yaşanmalıdır.

Çünkü; hayatımızın en büyük riski hiç risk almamaktır.

Hiç risk almayan kişi, belki acı ve üzüntülerden korunabilir, ama büyüyemez, sevemez, değişemez, hissedemez, öğrenemez.

Garanti arayışlarıyla zincirlenmiş bir köle olarak yaşarken, bedelini; özgürlüğünü kaybederek öder.

Sadece; riski göze alabilen kişi hürdür.”