Ellerim hala ıslak benim,kalbim hala kanıyor... Can havliyle susadığınızda,yanmaya devam etti mi içiniz? Bağırdığınızda avazınızın çıktığından da fazla,kendi kulaklarınız bile reddetti mi sesinizi? Benim haykırışlarımı,artık kulaklarım duymuyor... Büyürken siz,ellerinizi açıp yalvardığınızda yaradana,kaç defa titredi cümleleriniz,boğuldu nefesiniz,hıçkırığa karıştı sesiniz? Ben dua edince,hep böyle olur.. Peki ya umudunuz,kendi şişirdiğiniz bir uçan balon olup,kayboldu mu yavaş yavaşgökyüzünde? Onu,nasıl buldunuz? Hava karardı,bulamıyorum.. Siz büyürken,kaç kez sabah ezanını dinlediğinizde,yıldızlar ışıklarını topladı semadan? Alıp başını gidince yıldızlar,kaç kez ağladınız siz? Kaç kez başladınız,kaç kez sona erdiniz? Ben büyürken,hergün bitenleri görüyorum. Sonra yeniden başlayanları,gün gibi... Sanırım ben büyüyorum... Artık düşmüyorum koşarken,kanamıyor dizim. Kanıyor artık düştüğümde yüreğim. Siz büyüdünüz,şimdi ben de büyüyorum, Gömüp içime masum gözyaşlarımı; ben büyüyorum.. Geçtiğiniz yollara işte ben de giriyorum, iteleyerek kalbime tüm düşlerimi,ben büyüyorum...!