Sessizce girer umutlar pencerenden içeri

Rüzgar perdelerini havalandırmamıştır henüz odanın

Güneş sıcak bir öpücük kondurur yanağına

Ve kulağına sessizce fısıldar

Haydi kalk, her şey daha güzel olacak.

Hep bugünü beklemiş sanki bütün sevinçler

Dünyayı sırtlayıp götüreceğim sanırsın dilediği yere kadar

Apartman çatılarını deniz belleyen martıların sesiyle

Sonsuz bir maviliğe kanat çırpar yüreğin

Bir kez daha anlarsın , her şey daha güzel olacak.

Evet, her şey daha güzel olacak

Güneş parladığı , insan umut ettiği sürece...!