Öyle ya, kimsenin kimseye faydası olmayacağı o güne azık lazım. Boşuna mı demişler:

“Sanma et hâce kim senden zer ü sim isterler/ Yevme lâ yenfeu’da kalb-i selîm isterler.” 

O gün geldiğinde sana altın ve gümüşün var mı demeyecekler, selîm bir kalple geldin mi diye soracaklar.

Kalb-i selîm ne? Mücellâ bir ayna. Ağyardan arınmış yârin sıfatlarına tecelligâh olmuş saf bir ayna...”