EN BÜYÜK İHANET KENDİNE YALAN SÖYLEMEKTİR Yaşadıkları ilişkilerde hergün onlarca insan hayal kırıklığına uğruyor, aldatılıyor, üzülüp kırılıyor, incinmiş olan ruhunu bir başka ilişkide onarmaya çalışıyor, yeniden güvenmek inanmak istiyor. Ancak bu ilişkisinde de az çok benzer şeyler yaşıyor. Bir süre sonra kimseye inanmayan, güvenmeyen, şüpheci birine dönüşüyor, bir anlamda paranoyaklaşıyor. Aslında geçmiş kötü tecrübelerinden çıkardığı dersle, paranoyaklaşarak kendini korumaya çalışıyor. Fakat bu durum bir süre sonra yalnızlığı ve sosyal izolasyonu beraberinde getiriyor. Bu şekilde insanlar birbirine güvenmez, inanmaz, ötekini potansiyel zarar verici görerek derinleştiriyor yalnızlığını...En büyük ihanet ise bu noktada başlıyor. Kendisine yalan söyleyerek kendine ihanet ediyor insan. Yalnızlığından, yalıtılmışlığından memnun mesut, ben böyle daha iyiyim, daha güçlüyüm diyerek yalan söylüyor kendisine. Böyle daha iyi olduğu yalanı ile kendine ihanet eden kişinin depresyonu koyulaşıyor, kronik bir hal alıyor. Onlarca insan mutsuz depresif ve yalnız... Dürüst olup " böyle iyi değilim, yalnız iyi hissetmiyorum kendimi. Güvenmek, inanmak, sevilmek, değerli hissetmek istiyorum ama bir daha incitilmekten, ihanete uğramaktan, hayal kırıklığından korkuyorum" diyemiyor . Bunu kendine bile söyleyemeyen onlarca insan, hergün aynı şehirde, aynı iş yerinde, ve hatta aynı evde "mutluluk maskelerini" takarak yaşıyor.Unutmayalım ki insan sosyal varlıktır yalnızlık ise Allaha mahsustur......