çağırıyorsun hala

yorgun kalbimi unutarak, bir hesap daha kesip

"gel" diyorsun, hiçbir şey yokmuş gibi ortada.

"mesafe" diyorum, bir çeşit tıbbi terim

sesin iyileştirir aramızda açılan yarayı ancak

bir konuşsan oysaki, sen de biliyorsun

onaracaksın bütün moral bozukluklarımı.

bir teşhise daha gerek var mı?

ben seni uzakların uzağından bile severim.

ve çayı iki kişilik demlemek... yerine de içtim

her defasında, yudumladım yokluğunu.

ruhumun biraz tahriş olmaya ihtiyacı vardı,

merhem sürsün diye narin ellerin acıyan içlere,

soğuğa tuttum kalbimi, çatladı durdu hep.

çağırıyorsun hala

bir tek kedi kalmadı bahçemde, anla

dururum artık cam kenarı saksı falan

doğayla aramızda görünmeyen bir set...

yeşil sende kalsın, özlemek bende.

sana

ben artık ne gidebilirim ne gelebilirim,

bağışla kırılan kanatlarımı nar çiçeğim.

aşkın savaşında, uçarken karanfiline

füze ile vurulmuş bir kelebek gibiyim...

bayram karakeçili