Hiç bir şey eskisi gibi değil

Herkes kilit vurmuş sanki yüreğinin kapısına...

Dertleşirken bile eksilterek

İtinayla kelimeleri seçmek zorunda kalıyor insanlar korka korka...

İstemeden düşünüyor

Bu günkü derdimle

Yarın vurulurmuyum acaba diye..

Herkes üşenir olmuş derinlere inmeye...

Yüzeysel yaşanıyor hayatlar

Değerler bile sahte

Öyle olmasa bir tartışmada

Bir kelamda silinmezdi insanlar

Böyle bir kalemde

Bu kadar kolay gelmezdi bir çırpıda dost eşiğinden

Düşman tarafına bir adımda geçişler...

Ve ben özlüyorum eski olan herşeyi

Bu tatsız tuzsuz dünyada...

Çok şükür sahibim üç beş tane sağlam insana

Üzüntüm buna bile sahip olamayacak yeni nesile

Ve sahip olmadan eksik yaşayanlara ...

Belkide hüznü de bu yüzden seviyorum çünkü

Yegane kalan samimi olan tek şey ...

Yalandan gülebiliyorda insan

Ağlayamıyor yalandan...

Hüzün samimi kalan son kırıntılar belkide insanlığa ...

O da

Yüreği olana dokunuyor

Yüreği olmayana zaten uğramıyor bile..