Hayallerim yok benim. "Hayırlısı olsun" dediğim gün hepsinden vazgeçtim.. Çünkü her hayal kurduğumda ; benimle o hayali paylaştığını sandığım, en güvendiğim insanlar bile mutlak bir iğne batırdı tepemdeki düşünce balonuna..

Ya önyargılıydılar yada umutsuz. Artık ne mi yapıyorum?

Düşünmüyorum, konuşmuyorum.

Gün ne getirirse onu yaşıyorum. Tesadüflere inanasım var artık.. Hayatımı anlatmıycam artık kimseye. Belki bir tesadüf olur da, dinlemeden, soru sormadan, yargılamadan yanımda olan insanlar çıkar karşıma.. Bu da bi hayal ya ; Kimbilir belki bir gün...