Özlemek zordur bu saatlerde demiş şair;

Neymiş efendim; çayın soğur, sigaran bitermiş...

Bir şiir kalırmış geriye,

Bir kaç türküyle beraber, bir kaç hatıra...

Sol yanına;

Belirsiz bir nesne batıp da dururmuş...

Gözlerin desen bir şiirde takılır kalırmış;

Aklın onda, o ise uzaklarda...

Oysa kulağın bir fısıltı beklermiş ondan;

Bir merhaba, bir elveda...

Zordur işte özlemek demiş ya şair;

Ansızın onu düşlemek âdeta bir zehir..!

Her defasında sinir oluyorum bu vakitlerde;

Kim dalmak ister ki,

Başlamadan biten hayallere...

Özleyenlerin saati değil midir bu anlar;

Hasret, tam da bu zamanda neden hep yürekleri dağlar..?

Gözler desen, istemsiz ağlar;

Her taraf, yetim bırakılmış yaşlarla dolar...

Manidar mı bu saatlerde uykusuzluğun olması,

Sigara paketlerinin en çok bu saatlerde satılması,

İnsan teninin en çok bu vakitlerde sararması,

Yazarların, şairlerin, vs edebiyatla uğraşanların

Eserlerini bu zaman diliminde tamamlaması...

Öyle işte,

Özlemek zordur bu saatlerde...