FAHRİYE ABLA

Hava keskin bir kömür

Kokusuyla dolar

Kapanırdı daha gün

Batmadan kapılar..

Bu afyon ruhu gibi

Baygın mahalleden..

Hayalimde tek çizgi

Bir sen kalmışsın sen!

Hülyasındaki geniş

Aydınlığa gülen..

Gözlerin , dişlerin ve

Ak pak gerdanınla..

Ne güzel komşumuzdun

Sen fahriye abla...

Eviniz kutu gibi

Küçücük bir evdi..

Sarmaşıklarla balkonu

Örtük bir evdi

Güneşin batmasına

Yakın saatlerde..

Yıkanırdı gölgesi

Kuytu bir derede

Yaz kış yeşil bir saksı

Itır pencerede..

Bahçede akasyalar

Açardı baharla

Ne şirin komşumuzdun

Fahriye abla..

Önce upuzun sonra

Kesik saçın vardı

Tenin buğdaysı ,

Boyun bir başak kadardı..

İçini gıcıklardı

Bütün erkeklerin

Altın bileziklerle

Dolu bileklerin

Açılırdı rüzgarda

Kısa eteklerin..

Açık saçık şarkılar

Söylerdin en fazla

Ne çapkın komşumuzdun

Sen fahriye abla..

Gönül verdin derlerdi

O delikanlıya

En sonunda varmışsın

Bir Erzincan'lıya..

Bilmem şimdi hala

Bu ilk kocandamısın

Hala dağları karlı

Erzincan'damısın

Bırak geçmiş günleri

Gönlüm hatırlasın..

Hatırada kalan şeyler

Değişmez zamanda

Ne vefalı komşumuzdun

Sen fahriye abla...

AHMET MUHİP DRANAS