Korkutuyor şimdilerde beni yalnızlık”

Sen korkmayı bilir misin?

Her adımımda kendimi çiğnerim ve her seni düşünüşüm ihanettir adamlığıma bilirim.

Lakin yüklerim suçu aşka zora ki gülümserim Bazen ilk ve tek riyakârlığımdır bu benim.

Adam olup, adamlığı yıkmayı bilir misin? 

Sen yıkılmayı bilir misin? 

Ben bilirim!

Kaç kere ölür insan 

Kaç kere canlanır külünden

Aşk diye kaç kere geçer, acıların çölünden

Aşksızlık kavururken yüreği

Neler çeker hasretin zulmünden

Bilir misin?

Seslenişleri duyulmazda

Sessiz çığlıklarına döner zamanla

Kırılır her gün yüreğinin bir köşesi

Bir kırlangıç gibi kalır camın önünde

Görülmez küçük cüssesinde ki dağ gibi sevgisi

Sukutu hayale uğrar her seferinde

Keşke ömrü de benzese kırlangıca

Yıllarca bu acıyı taşımak 

Ve bağlamak hüzünleri uç uca

Ne kadar zordur böyle yaşamak.

Bilir misin?

Keşke makamında türküler

Yüreğin dehlizlerinde yankılanırken ağıt misali

Ve anılarda yüzün buruşurken kâğıt misali

Tutup ucundan yakmak istersin de yakamazsın

Titrer ellerin, zemherisinde sevdanın

Her şey güçsüzlüğü olur geride kalanın

Güçsüz kalmak ne demek

Bilir misin?