Bazen insanın umut ve hayalleri öyle uzaktır ki okyanusun ortasında deniz kabugunun içindeki inci tanesi gibidir.bazen insanoğlu öyle bir yalnız kalır ki koskoca kainatta tek basına kalmıs gibi ne ses duyarsın,nede baktığını görürsün.sadece nefes aldığını bilirsin.bazen insanın içi öyle acır ki,yüreğinin acısından öleceğini zannedersin.acıdan basın döner,miğden bulanır,yüreğinin yerinden sökülüp parçalandığını hissedersin.bazen insanın bütün duyguları bitmiştir.ne sever,ne güler nede ağlar.dokunduğu ateşi bile hissetmez o ateş kor olsa bile.ama birgün avuçlarının içinde bir sıcaklık hissedersin.o erişilmez inci tanesi tam avuclarının ortasındadır.anlarsın ki o zaman hayaller,yeni aşk ve sevdalar sana hiçte uzak değildir

YETERKİ SEN SEVMEYİ BİL..