
Bir kere kaybedince kaybetmeye alışıyor artık insan. Örneğin ikinci kaybedişinde rakı içip sigaraya sarılmak yerine derin bir iç çekmeyi tercih ediyor. Üçüncü de sırıtmaya başlıyor hatta. Bu yüzden iyi bakın yüzü devamlı gülen insanlara. İçi ağlamaklı olduğu halde yüzünde tebessüm eksilmeyen insanların ruhları paha biçilemez...
Comments
Burhan
paylasim cok guzel ve anlamli