Gider bazen insan;

En

sevdiğinden,kıyamadığından,dokunamadığından

gider...

Hasretler biriktirir ceplerinde,anılar gizler

yüreğinde, hazine gibi...

Ağlar giden, kahkaha atar gibi...

Her tebessümünde bin acı yerleşir

dudaklarının kıvrımına...

Öyle bir gider ki insan bazen;

Kendini bırakıp sevdiğinin kollarına,

Ne yüreğini alır, ne de aklını yanına...