İnsanları affetmek kendimize verdiğimiz en büyük armağandır. Çünkü affedememe durumunda bedenimize kin, acı, nefret, düşmanlık, öfke ve korku gibi duygular hakim olur. Kötümser düşünceler bir süre sonra insanı şüphe, depresyon ve umutsuzluk denizinde boğar. Nefret dolu bir yaşamsa duvarlarını kendi kendimize ördüğümüz bir hapishaneden farksızdır. 

Nefret yaşamdan zevk almamızı,

İnsanların güzel yanını görmemizi engeller.

Nefret dolu bir yaşam mutsuz bir yaşamdır.

Nefreti aşmanınsa tek yolu var affetmek...

Çünkü affetmek bizi acı, öfke ve çaresizlik hislerinden özgürleştirir.

Affetmek insanı derinleştirir.

Affetmek insanı huzura kavuşturur....

Çoğu insan affetmenin nefret ettiği kişiyi suçsuz yada haklı bulduğu anlamına geleceğini sanır.

Oysa affetmek o kişiyi sevmek yada suçsuz bulmak değil nefretin hapishanesinden firar etmektir..

Affetmek geçmişteki kötü anıların boyunduruğundan kurtulup,yaşamımızı kontrol altında tutmasına son vermek demektir.

Affetmek artık acıyı hissetmemektir.

Affetmek öfke yerine çözüm üretmektir.....

Affetmek o insanı bir kenara koyup yoluna devam etmektir....

Affetmek.....belki de dünyanın en zor işidir..

Elbette ruhumuzda derin yaralar açan birini affetmek kolay olmayacaktır.

Bu nedenle affedemediğimizde bedelini yalnızca kendi yüreğimizde taşırız.

Çünkü nefreti ve öfkeyi, intikam arzusunu, sevgisizliği ruhumuzda barındırdığımız sürece, onların yaydığı olumsuz enerjiyi hayatımızın her aşamasına yansıtırız. Tüm olumsuz duygular, hem bedenimizde, hem de ruhumuzda zamanla hastalık olarak ortaya çıkar.....

İşte bu nedenle bu özel günde bir güzellik yapın kendinize ..sırtınızda taşıdığınız tüm yüklerden kurtulun... kin ,öfke ,acı ,intikam arzusu...atın hepsini, şifa bulun...Tüm samimiyetinizle...

AFFEDİN .........ve... AFFOLUN..