Bugün 2018’in son nöbetini tutacağım

2016’ nın başlangıcıyla birlikte hayatımda herşey kötüye gitti yani 3 senedir ittire kaktıra yaşamak için yaşıyorum gibi geliyor bazen ve utanıyorum kendimden zaman zaman özellikle yılbaşı ağacına iliştirilmiş bu notu gördükçe... 31 Aralık 2015 nöbetimden bir not... bir Nermin vardı Allah Rahmet Eylesin Mekanı Cennet Olsun ... Nermin’in O maviş gözlü can parçası oğlunun notu... Nermin o gün büyük bir amaliyat geçirmişti nöbetimde ben baktım çok sevdik birbirmizi o güzel kadınla, maviş gözlü oğlu ve dünya tatlısı kız arkadaşıyla buruk bir sevinçle bir yılbaşı gecesini hastane odasında kutladık gülerken ağlayarak...

bizim işimizin en zor yanı insanlarla duygusal bağ kurmakdır ...ben o günlerden sonra kimseyle duygusal bağ kuramıyorum zannımca...

Nermin 3 gün sonra vefat etti ve bana abla diyen o maviş gözlü çocuğun notu hala bende saklı...

Umut etmek güzeldir belki ama umut vermek kötüdür emin olmadığınız hiçbirşey için hiçkimseye umut vermeyin...