Özleyeceksin biliyorum;

Sesimi, yazdıklarımı, kırgınlıklarımı...

Özledikçe üzüleceksin...

Bir şeyler söylemek isteyeceksin ama

cümleler kırılacak dilinde, tıpkı sana kırıldığım gibi...

Düştükçe çaresizliğe,

hatırladıkça incittiğin düşlerimi

bürüneceksin derin bir sessizliğe...

Kazandığını sandığının,

aslında kaybettiğin olduğunu göreceksin...

Gördükçe anlayacaksın bana ne kadar ayıp ettiğini

ve zaman haykıracak sana

“Kalanlar kaybedenler, gidenler kazananlar değildir” diye...