Ben; şiirlerin pek içermedikleri, sesinin üvey evladı bir arı kuşu...

......

Günaydın, pencereler, günaydın kalabalıklar, sonbaharın kırıp döktüğü renkler, dilenci çocukların kırmızı ışık yolu günaydın...

Günaydın gök yüzü ve yüzün arasında örselenmiş dengem.

Günaydın saksıda ki çiçek ayıbımız, sabahın körlüğünü ayan sevişme isteği, ayak bileğinde bekleşen delilik, yürek sesi, gariban düşler, piç kahvaltılar günaydın.

Ömrünü kaçak çay ile benzeştirmenin direnci günaydın..

Günaydın Firüz, evlat kokusuna cümlesiz kalmak, günaydın dedikçe haksızlığımız günü aydınlık olmayanlara, günaydın...

Günaydın çizgilerin bozgunu, günaydın kediler, tren tarifeleri, kaburga sancısı günaydın...

Günaydın intihar gibi yaşamak, günaydın gövdem, harfler ve hasretlikler, günaydın içimin kelebekleri, dışımın hiç'i günaydın...

Günaydın...

......