Her şeyi anlatan bir şiir olsaydı, hiç bir şey için üzülmeye değerdi! Her şeyi anlatan bir şiir yok. Ve biz, hiç bir şey için üzülmeye değmez sözünün üzüntüsünde, bir kaç yüz milyon insanız, birbirimizden habersiz.

Ben şimdi yüreğim yazacağım, sen sonra bir şiir okuyacaksın, her şey için üzüleceğiz. Hatta hiç bir şey için bile üzüleceğiz. Elbet birbirimiz için üzüleceğimiz günlerde gelecek.

Yüreğim...

Yüreğim, biz kendimize geberesiye susalım. Gözümüzü açalım milyonlara, sular utansın bizden, jilet tutalım dilimizin altında, öpüşelim, çocukları unutmayalım.

Ölebiliriz b/öylece sıkılgan sesimizin düşünü!

Yüreğim...

Hep burada bitsin dediğim şiir,

H/içime yakışan,

Ahlat köprüsü kadar Ar'af...

..................