Yapayalnız bir ünlemsin dünyayı ıslatan şu yağmurlarda.Her şey

çeker ve iter,anlatamazsın.Yaşam bir ıstaka,gelir vurur işte

ömrünün coşkusuna. Sesinde çığlıklar boğulur ama, bağıramazsın.Sonra vakit erişir, toprak gülümser sana;upuzun bir ömrün ortasında ne

hayata ne ölüme yakışamazsın.Yazdırmalısın mezar taşına:Ey hayat,

sen şavkı sularda bir dolunaysın,aslında hiç olmadım ben bu oyunda

ömrüm beni yok saysın.