Yorgunum anne, düşlerim kırgın, kırık dökük

...Kırık bir tarak gibi tarar saçlarımı aynasın da

Kimi düz olur kimi kıvırcık kimi ise halsiz

...Yorgun saçlarım rüzgârlara şafaksız bir hayat

...Düşlerim çaresiz anne dipsiz bir kuyu, sanki karanlık

Ele avuca sığmazdı bir zamanlar neşesi ama

Şimdi hayal bile edemez halde

Çünkü hayallerini de alıp gitti sevdası giderken