İnişler ve çıkışlar, dalgalı ve durgun sular, gel-gitler, nefret ve aşk, boşluk ve boğulurcasına doluluk, sessizlik ve sağır edici sesler, ağladığımız her an; bazen mutluluktan bazen üzüntüden… Hepsinin aslında aynı şeyi ifade ettiğini biliyor muydunuz? Hepsinin sadece tek bir cevabı var; hayat.

Çoğu zaman bunun farkında olamadan uçlarda yaşadığımız tüm duygularımız; her şeyin olması gerektiği gibi olduğunu ve her şeyin bir gün saçma bir şekilde anlamını yitireceğini düşündükçe sönüp gidiyor. Geriye sadece anlamlı ve kendiliğinden oluşan bir tebessüm kalıyor. Bir de tam o an kulağımıza çalınan müzik. Belki sokaktan çalınan bir ses belki de yeni keşfettiğimiz harika bir tını…

Şu sıralar benim kulağımda Julia Biel’in sesi var. Tüm naifliğiyle eşlik ediyor duygu karmaşama. Kendimi soğumaya yüz tutmuş bir denizin ortasında, güneş yakıcılığını kaybetmişken, durgunluğu bozarak yüzerken buluyorum ve sadece rahatlıyorum...