Aşk Züleyha gibi semadaki Ay'a bakıp "Şuan Bu

Ay'ı Yusufta görüyor" diyip mutlu olmaktır.

Aşk mecnun gibi aklı ziyan edip. "Ona benim

gözümden baksaydınız beni anlardınız" demesiydi.

Aşk Hz Şems gibi Mevlanasına "Vakit geldi Mevlanam

isterdim ki ölümüm gözün önünde olsun gör ki aşkına

neyimi feda ediyorum" diyip kellesinden olmaktı.

Aşk Hz İbrahim ateşe atıldığında Cebrail a.s yanına gelip "benden ne dilersin demesiyle Hz İbrahimin HasbunAllahi

ve niğmel vekil" demesiydi. Aşk Ferhat gibi şirini için dağları

delmekti. Aşk ana rahminden düşer düşmez Efendimiz s.a.v "Ümmetim, Ümmetim" demesiydi. Aşk hallac-ı Mansur gibi

bütün uzuvları kesildikten sonra bitap düşüp ve o haldeyken

bile başını semaya kaldırıp "Ya Rab onlara azap verme onlar

bilselerdi beni bu hale sokmazlardı" diye demesiydi... Aşk fanide değil ,bakide aşkı bulmaktı...

AŞKI RAHMAN'DI