Can çekişen uysallığım nihayete erince,

Tekinsiz düşlerimin hırçın müptezeli oldum.

Eceli gelmiş sessiz çırpınışlarımı,

Bağıra çağıra uğurladığım için yoruldum.

Sürüklendiğim deliliğin kıyısında,

Sanki matah bir şey yapmış gibi kuruldum,

Ezeli huzursuzluğumun dipsiz kuyusunda,

Kurtulma umudumun kokmuş leşini buldum...

beni bana vermeyen beni neyleyim😎👑😎