Vedalarım var benim, dönmemek üzere el sallayışlarım. Gidişlerim var arkama bile bakmadan atılan adımlarım ve geriye dönmeyi ar sayan densiz bir tarafım! Rüyalardan uyanışlarım; gerçek yüzüne çoktan “merhaba” dediğim bir hayatım ve ne yaparsa yapsın maalesef artık kırılamadıklarım(!) Vazgeçtim kırılmaktan, yaralanmaktan! İnsanlara değer yükleme çabalarımdam! Herkes olduğu gibi, herkes sıradan; vazgeçtim insanları olmazsa olmazım yapmaktan! Herkes gibi yaşıyorum, herkes gibi davranıyorum! Taktım maskemi yol alıyorum...