Yorgunum.....!

uzun zamandır haykırışlarımı içimde tutmaktan.. gözlerimi ağlamasınlar diye ağlatmaktan.. kabullenemediğim bir hayatı yaşamaktan.. haytalıklardan.. mutsuzluklardan.. gerçeklerimle savaşmaktan. kabullenmekten.. içimde büyüyen gerçeğimden.. ve bu gerçeğin canımı yakmasından.. yandıkça kırılmaktan. kırıldıkça kırmaktan.. güçlendikçe acımamaktan.. ve beni güçlü kılan herkesten daha iyi olmaktan. yoruldum. Aslında sadece birazcık... sevgiydi ... neyse.. acıdıkça yazmak yazdıkça dağılmak dağıldıkça toplanmak daha zor... hayat zor.. yaşamak zor.. ve ben de zorum...