Üzerimde dolaşan karabulutlar

Ruhumu işgal ederken

Ay mahkum olur kör gecelere.

Önce gökyüzüm kara kızıla boyanır

Sonra ayağıma diken yarası günahlar batar

Zaman gözlerime mil çekerken

Kim bilir ne zaman doğar umutlarım...

Damarlarımda

Buz kesiği yaralar birikir

Yüreğime acının son nakaratı düşer

Kanatır içimdeki o masum kelebeği

Bilirim ki dudağıma kilit vurulmuş dünden

Yalnızlık nöbet tutar hiç usanmadan...

Yaslı sancılarıma

Kör bıçak sallar hayat

Yusuf'u kuyuya atan eller gibi

Beyaz kefenim kana bulanır

Suskunluğuma gizlenirim

Körpe hayallerim ayaklarıma dolanır

Mavinin derinliklerine ulaşamadan

Düşlerimin kanadı kırılır

Sancısı bir yanımda asılı durur...

Avuçlarımda kurumuş bir hayatın

Derin çizgilerini taşıyorum düşe kalka

Umuduma uzanan dallar çoktan budanmış

Ömrüme vurulan prangalar zincirinde

Yosun tutmuş zindanlar düşmüş payıma

Sancılı düşlere gebe kalırken

Üşüyor bedenim...