Aldırmıyorum artık hatalarıma, yanlışlarıma… Hatalarım olsa da olmasa da kusur bulanlar her zaman olacak nasıl olsa.

Sözlerimi de tartmıyorum artık konuşurken insanlarla.

Anladım ki o kadar da özen göstermeye gerek yok, sözlerimden çıkacak anlamlara…

Herkes, anlamak istediğini anlıyor sonuçta!

Gerek yok, çok da iyi olmak için çabalamaya! Arkamı döndüğümde “benden kötüsü olmayacak” yaşadıklarımdan biliyorum, nasıl olsa!

Yoruldum, insanları mutlu etmeye çalışmaktan ve yoruldum, bir türlü anlaşılamamaktan!

Kimin, ne hâli varsa görsün!