Yağmur olmak var şimdi , usul usul toprağa karışmak var sessizce …

Aslında sessizlik , en güzel sestir, duyabilene ve anlayabilene …

“Artık birazda sessizliğim konuşsun ” diyorum kendi kendime …

Harfsiz bir lisanım var artık içimde , her cümlemde …

SESSİZ KONUŞUYORUM artık , SADECE ANLAYABİLENLERİN DİLİNDEN...