Değerli Dostlarım

Bugün kardeşime giderken otobüsün peşinden koşup ama yetişemeyen 86 yaşında bir teyzeye rast geldim.Nefes nefese kalmıştı.Yanına gittim. “Teyze dedim bi soluklan” dedim.Nefes nefese hastaneden çıktığını anlatmaya çalıştı.Duraktaki banklara birlikte oturduk, sakinleşince hastalığından bahsetti. “ Çok şükür şuan bacaklarında sadece kemik erimesinden dolayı ağrı varmış, ama kalbine pil takmışlar 5 yıl önce.” İki oğlu varmış, genç yaşta eşini kaybetmiş.Ev temizliğine giderek çocuklarını büyütmüş.. 5 yıl öncesine kadar halada gidiyormuş, kalp ameliyatından sonra gidememiş.O zamana kadar eline ne geçse gelinlerine çocuklarına verirmiş, onlarda el üstünde tutarlarmış.Ama şimdi para kazanamadığı ve sigortasız çalıştığı için ek bir geliri olmadığından yüzüne bakmadıklarından bahsederek “Ah keşke sigortam olaydı” dedi.Emeklisi olanlara herkes bakıyor ,dedi.Dedim teyze maşallah 86 yaşındasın ama en fazla 70 gösteriyorsun.Hem bak tek başına her yere gidebilecek kadar sağlıklısın. Allah sana emeklilikten daha büyük bir zenginlik vermiş.Rızıksız zaten bırakmaz Rabbim dedim.Sevindi, haklısın dedi kızım zaten benim Allah’ımdan başka kimsem yok.Biraz sonra otobüsü geldi, bindirdim.

Değerli Dostlarım

Bir çocuk annesinden babasından ne görürse onu devam ettirir.Bugün sizler ananıza babanıza nasıl davranırsanız çocuklarınızda size aynı muameleyi yapacak.Cennetin annelerin ayakları altında olduğunu, baba duasıyla yolda kalınmayacağını unutmayalım.

Allah tüm anne-baba kıymeti bilmeyenleri selamete çıkarın inşallah..