Bu özgürlük içinde

Beni çekebilen tek kişi sendin

Sensiz, ikiye bölünüp çekildim

İyi ve kötü düşüncelerimin esiriyle

Neden kopmuyordu bedenim senden?

Çok gidilecek yer vardı önümde

Hep beni tuttuğunu, düşündüğünü sanıyordum

Aslında, kendi kendimi tutuyormuşum!

Sen, bana bakmaya bile hiç gelmedin

Öyle bir güçle seni istemişim ki

Gerçeği göremeyecek kadar yorulmuşum!

Bir yerde kopup, iyi kötü gittim işte senden