Dinle ey yar.!

Bu gönül yüzüne hasret

Bu yerler sensiz gönlüme gurbet…

Dünyanın en güzel notalarından oluşan sesin

Kulaklarımda çınlıyorken

Çık gel!

Kalmadı bende

Yokluğuna dayanacak takat…

Gecelerim zaten bulanmıştı

Katran karası renklere,

Ama sen gidişinle

Tüm renklerimi götürdün

Sabahlarım bile boyanır oldu

En zifiri karanlıklara…Tek sığınağımdı bir zamanlar,

Bana maviyi sevdiren

O gözlerin…

Şimdilerde tek avuntum

Yine o gözlerin…

Ne zaman elim gitse yüreğime

Bir kez daha

Yüzleşiyorum gerçeklerle.

Yine de kabullenmiyorum gidişini

Nazardandır deyip

Takıyorum yüreğime

Nazar değmesin diye

O masmavi gözlerini…Korkma!

Yokluğunda bile

Vazgeçmiyorum elbette

Ne senden

Ne gözlerinden…

Tam aksine,

Bu aşka bakabilmek için

Senin gözlerinden

Vazgeçiyorum aşkım

Aşkınla kör olan bu gözlerimden…Bu saatten sonra

Kıblemdir yüreğin

Ve secdemdir gözlerin…Söyle şimdi ey yar!

Yüreğini kıblem

Gözlerini secdem bilmişken ben,

Bir ömür zikretse yüreğim yüreğini

Aşkın farz’ı değil midir bu?

Seni seven bu yüreğe…