Seni ilk gördüğümde içimden dedim ki kendime;

' bu iyi biri, onu sev, onu kaybetme... '

Benim gibi bakıyordun, yaraların var gibiydi. Yani konuşmaya ihtiyacın var, anlatacak çok şey biriktirmişsin, iyice boğulmuşsun ama susmaya mecbur gibi.

Ben mesela yağmurda ıslanmayı severim. Sen de seviyordun muhtemelen, çünkü gözlerin her an yağacak gibi bakıyordu.

Üzgündün,

Bir şeyler anlatacak gibiydin,

Susuyorsun...

Sonra sevdim işte seni...

Dedim ya benim gibiydin. Bana benziyordun.

Bir süre her şey yolunda gitti ve her güzel şey gibi sona gelindi.

Gideceğini biliyordum .

Bunu gerçekten hissediyorum...

Ben çok ağladım. Yastığım, yanağım, kirpiklerim o kadar çok ıslandı ki bilemezsin.

Çok üzüldüm, yoruldum ...

Biliyorsun, ben yağmurda ıslanmayı severim...