Günler birbirine çok benzemeye başladı.

Bazı şeyler eski anlamlarını yitiriyor zihnimde.

Dalıp gitmelerim uzuyor, daha az umursuyorum önceleri canımı dişime takarak koşturduğum şeyleri.

Zaman daralıyor gibi.. Günler kısalıyor, geceler uzuyor; ya da ben biraz daha uykusuzum sabahları

Bu otoriter boşveriş bana daha ne kadar hakim olacak bilmiyorum.

Umarım sevdiklerim mutludurlar.

Kalbimde kendimden çok onlara yer var, ama akşam olunca bir yerlere sığınma telaşından ibaretim şu sıralar…