Özleyeceksin biliyorum sevgili özleyeceksinn

sesimi yazdıklarımı kırgınlıklarımı özledikçe üzüleceksin sevgili...bir şeyler söylemek isteyeceksin ama cümleler kırılacak dilinde tıpkı sana kırıldığım gibi düştükçe çaresizliğe

hatırladıkça incittiğin düşlerimi bürüneceksin derin bir sessizliğe kazandığını sandığının

aslında kaybettiğin olduğunu göreceksin...

gördükçe anlayacaksın bana ne kadar ayıp ettiğini ve zaman haykıracak sana

Kalanlar kaybedenler gidenler kazananlar değildir diye....işte o gün boğazında düğümlenecek nefesin ve çıkmaz olacak sesin.

Ama ben senin gibi taş kalpli değilim sevgili....

Bir daha affetsem bile üzüleceğim