Şiir yazdım sana,

okur musun bilmem…

Kafiyesi bozuk,

redifi kırık,

ölçüsüz tüm heceleri;

benim gibi,

bizim gibi,

kalıba sığmayan

tüm aşklar gibi…

Çirkin uyandım bu sabah,

içimde bir öfke;

söwdüm güne, güneşe.

Sigaram tatsız,

çayım soğuk;

akşamdan kalma sancım nöbette.

Aptal bir şarkı

gözümü açtığımdan beri dilimde,

gözümü açtığımdan beri ……..

her neyse…

Gülüyorsun biliyorum,

artık bende gülüyorum

bu saçma hallerime;

sen geliyorsun aklıma,

bir de deniz yıldızları,

geceden kalma,

ıslak, tutunamamış hayata …….

her neyse…

Anlamsız mesajlar telefonumda,

mükemmel olduğumu söyleyen

seri yalanlar sıra sıra;

fotoğraf atanlar,

buluşmak isteyenler,

“içelim

güzel içilir senle ……..”

her neyse…

Yorgunum belki

yeniden sewmeye,

yorgunum belki gülmeye....