SENİ, bir kar tanesinin saflığın da sevmiştim

Küskünken ağlaya ağlaya sevmiştim

Belki dil de suskundun ama, SENİ çığlık çığlığa sevmiştim

Bir bebeğin şirinliği gibi, yeni bir yaşın hüznü kadar sevmiştim

Ben SENİ zamansız, ben SENİ mekansız hatta an'sız sevmiştim

Bazen deli gibi, bazen ölürcesine yorgun sevmiştim

SENİ yarınlarım da düşlerim de, SENİ söyleyemediklerim de,

SENİ sensizken ama, her yerde seninleymiş gibi sevmiştim . ve ŞİMDİ GİDİYORUM AĞIRDAAN AĞIRDAN YOKLUĞUM KOYARSA EĞER ARKAMDAN BAĞIRR DUYARSAM NAMERDİM...