Dilim küfrü giyineli

Aklım kendine göçebe.

yeşil ağlayışlarımda.

Yer gök lahit sessizliği,

kulağımda ölümün ketum çığlığı,

yorgun tutunuyor ellerim çarmıha,

kan sızlıyor gözlerimin Kudüs sokaklarından.

Ağlama ıraksadığım yollarda ıtır kokusu

sağanak sağanak

kırılacak üzerime.

Ağlama,

incinen omur,

kırılan haysiyet,

riya taburunda gülücük çirkefliği.

Bedenim geçmişe ölü,

gözlerimse müebbet hüzün yumağı yarına. ... kün’den kin’e muamma araf yutkunluğu.

Ağlama!

Balya balya üzerime yıktığın

aşk enkazında

beni bırak,

bizi taşı gecenin leyl saçlarına...

Gördün mü?

ruhum çürüdü,

söğüt gölgesinde ağlamaktan...