Demir perdelerini göğsüme saplayan,soğuk dişli yalnızlık...sevimsiz ne kadar karaltı varsa,hepsi köpüren güneşin ardında saklı...gizlice yüzünü perdeleyen bahar,henüz kapıma gelmedi.kızgın parmaklarıyla beni itekleyen,zamanı acıtan ölümlü yalnızlık değil mi?eceli gelmiş yalnızlık değil mi,yağmurlar da vefayı söyletir şimdi. yaşanılası yerde en çok özlenen yar ise,dağlarında yollarında hükmü kalkar aradan...