yüzünün hangi oylumuna takılsam

uçsuz uçurumlara düşüyorum

ağlayınca şişen göz kapaklarında

hangi tankerleri yüzdürdün bu akşam

sığınağımıza kaçan birkaç damla yağmur

gözyaşına mı karıştı yoksa

fazla değil mi bu sessizlik ikimize

BENİ SUSARKEN BÖLME

satır aralarımdaki sızıdan kendimi ele veriyorum

halbuki ben seni sana göstern bir aynaydım

dökülsedi sırlarım

sende göremeyecektin

ben ki kendimi yine sırlardım

sen kendine yeni aynalar bakmasaydın

buldun mu yüzüne en uygun olanını

ve ağrılarını saklayabildin mi sırsız aynaların sırrına

kulaklarıma sağır sesler peydahladım

BENİ SUSARKEN BÖLME

az daha doğduğumuz öyküde

ayaküstü ölüvericektik

anamızdan emdiğimiz acılar

burnumuzdan gelecekti az daha

dipsizliğin de dibi tutarmış sandık

sanma oyunlarımızda

meğer suskunluğumun dibi karaymış

BENİ SUSARKEN BÖLME

merhemine biraz ağrı sür biraz toros

yol ortasında adresim yutuluyor bırakma ellerimi

dur'u durdurmaya duramıyorum

durak sandığımda köprüleri

oysa herşeyi birleştiren köprüler yine ayırdı bizi

saçlarına sakladığın rüzgarı biraz savursan

açılmayacaktı bu kıyı şeridinden

zulamdaki sardunya suskunları

BENİ SUSARKEN BÖLME

ellerin büyürken ellerimden

hangi coğrafyama sakladın

mendilleşen parmakalrındaki yaşları

bana do minor bağırma

uslu bir su kuşuyken bünyemde

verdiğin geçici rahatsızlık için

ömür dilerim senden sadece

'' ben sana ne yaptım''ların kaldı bak

bu ucube caddelerde

susmanın

onaylamak olduğunu hatırlattın bir gecede

BENİ SUSARKEN BÖLME.....