Sensizliğe öyle alıştım ki, senin mahallen de pervasızca elimi kolumu sallayarak dolanıyorum. Bu şehir de aynı an da gözyüzüne bakmıştık, aynı anda soluk almıştık diye bir düşünce canımı yakmıyor. O kadar bir boşluk var ki içim de, son sözlerinle sen zaten kendini sundun. Kişi sunumunu yapar ve gider. Gittin diye başkasını sevmeyecekmiyim? Aksine daha fazla seveceğim, daha sıkı sarılıp, daha bir içten öpeceğim...