İnsanların beni anlayamadıklarını, kafamın içinden bihaber olduklarını zaten biliyorum.. İhtiyacım olan anlaşılmak değil artık.. Ben bundan vazgeçtim.. Anlaşılmak istemiyorum.. Anlaşıldığımda da yanlış anlaşılırım zaten.. Bunu biliyorum.. Bu yüzden birçok insanın aksine kafamın içinde yaşamaya devam etmek, bana ait bir dünyanın olduğuna inandırıyor beni.. Birileri bazen vardır, birileri hep.. Birileri bir gelir bir gider.. Birileri sizi çok sever.. Birileri hiç sevmez.. Bunlar yalnızca insanların sizin hayatınıza dahil olmaya çalıştıklarında oluşan ihtimaller.. Ben Nietzsche değilim.. Benden olsa olsa Romeo olur.. Çünkü bütün tutkum aşka.. Bu yüzden benden sizin gibi olmamı beklemeyin.. Kendi dünyama, kafamın içine aidim.. Bu her zaman da böyle olacak....

İşte mesele bu...