O gece ne kadar güzeldi mehtap

Gönülden fışkıran nağmeler gibi.

Ruhumu yıkayan bir seldi mehtap

En tatlı ilk ve son buseler gibi.

O gece o müthiş deniz durgundu,

Ömründe susmayan rüzgar yorgundu,

En kara gönüller aya vurgundu

Leyla’yı içinde bulan er gibi.

O gece zevkini duydum hayatın,

Sırrını anladım mükevvenatın.

Gönlümde yıkılan bir kainatın

Sesini işittim giryeler gibi.

O gece hayatım sanki masaldı,

Şuurum o anın içinde kaldı,

Kalbime ışıktan bir füsun doldu

İnsanı çıldırtan handeler gibi.

O gece felekten bir gece çaldım,

Ömrümde son defa bahtiyar oldum;

Ölürken yaşadım, yaşarken öldüm

Ve, sustum, sükutu besteler gibi.

O gece ne kadar güzeldi mehtap,

Sandım ki ruhumda yükseldi mehtap,

Gönlümü yıkayan bir seldi mehtap,

Rüyada çalınmış buseler gibi.

O gece gönlüm de aya vuruldu;

İçimde küllenen ateş dirildi.

Dünyada ne varsa yere serildi,

“O” kaldı... Kalbimi seyreder gibi.

O gece sevgim coşkun ırmaktı,

Kalbimden taşarak o kalbe aktı;