sensiz ne yaptım anlatayım...

az önce biraz cemal süreya okudum, sonra bir sigara yakıp sezen aksu falan dinledim, sanırım ben hiç iyi değilim.

farkındayım açtığın yaraların iyileşmesi için hiçbir şey yapmıyorum. bunu bilerek yapıyorum, böyle yapmaya devam edersem de değişen hiçbir şey olmayacak; özlemeye devam edeceğim seni, kasvetli bir hayatın içinde buhranlı gel-gitler yaşayıp toparlanmayacağım. farkındayım! aslında bunların hepsi birer inat; içim çayır çayır yanarken, yemyeşil bir orman gibi, o ormanın içinde yükselen heybetli bir ağaç gibi dimdik duramam. anlıyor musun? neysem o olmaya devam edeceğim sensizken bile, tıpkı seninle olduğum zamanlarki gibi; sahtesiz ve yalansız.

anlatayım...

seni enterese etmez bu konular, sana göre değil bu lafları işitmek, sen bu havaların kızı değilsin biliyorum. çıkıp gelsen, yine sana inanırım ve sen yine .mına koyarsın her şeyin, daha da beter edersin hayatımı, hepsini biliyorum. bu yazıyı da neden yazıyorum bilmiyorum. tek bir harf etmeyen varlığına karşı duyduğum bu sonsuz aşkın da ne boka var olduğunu da çözmüş değilim henüz. ağzımdan kötü cümleler çıkıyor farkındayım, şimdiye kadar iyi cümleler kurdum bir boka yaramadı çünkü! çünkü, bıktım. çünkü başka yapacak hiçbir şey bırakmadın geriye. anlıyor musun?

anlamıyorsan da olsun, ben yine de

anlatayım...

bak canımın içi,

bütün ağrılı yanlarımın tek rehabilitasyon merkezi, gülüşü ecza deposu yarim, ilacım... diğerleri seni seninleyken sevebilir ancak, ben sana hep aşık kalacağım. son olarak şunu iyi bil;

"senin adına çok üzülürüm,

bir başkasının soyadıyla tamamlanırsa şayet..."