Gitme işte!

Gitme kal.

Beraber kurtaralım soyu tükenmekte olan aşkları...

Perdeleri açıp giriş izni verelim güneşin ilk ışıklarına. Sabah haberlerinde, konuşmasına “Sevgili falancalar” diye başlayan bir siyasetçinin yüzündeki samimiyetsizliği görüp kapatalım televizyonu. Yine ocaktaki çay taşsın, yumurtanın teki düşsün elinden. Gitme kal. Yalnızlık, giyotindeki keskin bıçağın tadına baksın.

Gitme işte, Seninle hayaller kurup uzun bir yolculuğa çıkalım. Celladı olalım kirli düşüncelerin. Gözleri işkal altında olan çocukların yüreğine Cumhuriyetin temellerini atalım. Susayalım, aşka, mutluluğa, adalete ve barışa ama susmayalım, ezilmeye, zülüme ve savaşa. Bir annenin ölmüş evladı, bir çocuğun depremde yitirmiş olduğu ailesi olalım. Cenneti kazanmak için değil, bu günü cennet yapmak için yaşayalım.

Gitme, aşka yardım ve yataklıktan birbirimizin gözlerine hapsetsinler bizi. Gülüşlerimizin avlusunda evrene selam yollasın güneş. Zaman dursun, akrep Yelkovanla sarmal dolaş olsun. Gitme kal, yürüdüğümüz bütün güzergahlar bizi bir çocuğun gülüşündeki sıcaklığa götürsün.

Gitme, umudun eleğinden umutsuzlukları birer birer eleyelim. Meyhanede rakıyı pipetle içmeye çalışan sosyete kızını hatırlayıp yine beraber gülelim. Radyoyu arayıp en sevdiğimiz şarkıyı isteyelim. Yayın akışına uygun olmadığı için yine çalmasınlar, olsun. Biz El ele tutuşup o şarkıyı beraber söyleyelim.

Gitme işte!

Gitme kal...

Faruk Yamen / Gitmek