Heyecanını ,..sevginin kalıcılığını …güvenin değerini… KALP ritimlerinin önemini …sahiplenmenin güzelliğini …ellerinin içindeki ellerimin terlemesini …karşılıklı çay içmenin sanki dünyanın en güzel yerinde, en güzel anı yaşıyormuş gibi hissettirmesini bir isimin yüzümde oluşturduğu gülümse gitsin diye gökyüzüne baktığımda daha fazla gülmeme :) neden olmasını… basite indirgenen küçük masum duyguların…. bütün bedenimi ruhumu etkilediğini seninle öğrendim AŞK... Sadece seninle. Yağmuru sadece seviyordum taa ki saçlarından damlayan o yağmur damlalarını gördüğümde elimi tutuyor olduğun ana kadar. O an dan sonra yağmura da hayran kaldım….konuşurken gözlerini kaçırmanı… gülünce yere bakıp kafanı kaldırdığında gülmemeye çabalamanı hepsini izleyip kafamda bin bir türlü eleştiriyorum benzetmeler yapıyorum,sonra akşam olup kafamı yastığa koyduğumda başucumdaki perdeyi açıp gökyüzündeki yıldızlara bakıyorum o gün bana nasıl baktıysan beliriyorsun işte orada . Gökyüzünün en derinliklerinde dünyamı aydınlatır suretinle AŞK sonsuz bir özlemle yaşar ve yaşatırım seni bu Kalp attıkça…. :)