Sustum.. 

Yaşananlara karşı elimden susmak geliyordu sadece

Oysa içimdekileri dökmek, bağırmak, çağırmak isterken

Susarak haykırıyordum sanki, susarak akıyordum çağıl çağıl 

Yüreğim kanıyordu hiçbir şey merhem olmuyordu yarama

Nefes alıyordum ama umudum yoktu yarına dair

Zoraki yaşıyordum öylece pervasızca...

Dönüp bakamıyordum geriye, korkuyordum

Geçmişim o kadar kirliydi ki o kadar acı.. 

Masum değildim artık yalanlarla,

Kirletmiştim yüreğimi, sevda kalem yıkılmıştı 

Yüreğim solmuş bir çiçek gibiydi artık. 

Tek çarem susmaktı...

Tek çarem sırtımdaki yüklerden kurtulup kaçmaktı.. 

Heyhat! Anla artık şimdi susma zamanı