Sonra ne oluyor biliyormusun ?

Geçiyor.

Bir zamanlar uğruna

dünyayı karşına alabileceğin insan, yabancılaşıyor sana...

Adım adım uzaklaşıyorsun...

Kör olsa yatalak olsa,

bacaklarını kaybetse vazgeçemeyeceğin insanın buna hiç değmediğini farkediyorsun...

Bir an geliyor birşeyler kırılıyor içinde, birşeyler dökülüyor...

Sonra ne oluyor biliyormusun.?

Ölmeye gidiyoruz diyerek elini tutsa, tereddütsüz gideceğin bu insanı

hayretle izliyorsun...

Usul usul ağlıyorsun bir yerlerde,

Bir an geliyor dayanamıyorsun.

Sonra ne oluyor biliyormusun ?

İp kopuyor en sağlam yerinden.

En güvendiğin kişinin bıçak izi

kalıyor sırtında...

Kelimelerle anlatılmayacak kadar sarsılıyor hayallerin.

Grileşiyorsun.

Oysa biraz umudun olsa,

Cinayet işlerdin uğruna.

Bu kadar çok düşmüş olmasaydın,

daha güçlü kalkardın ayağa...

Biliyorsun.

Çaresi yok,

en çok buna yanıyorsun.

Sonra ne oluyor biliyormusun ?

Anlıyorsun.

Korkuyorsun.

Öyle çok yormuş oluyor ki seni,

Ve öyle eksiltmiş,

Masumiyetine ateş edilmiş gibi hissediyorsun.

Kimse onu senin kadar sevemez.

Vazgeçerken,

En çokta buna üzülüyorsun...

Sonra ne oluyor biliyormusun ?

Aklına gelişi azalıyor gün geçtikçe,

O kadar büyük bir acıya alışıyorsun ki insanlar seni gün geçtikçe

duygusuz sanıyor,

Güvenemiyorsun kimseye,

yaşadığın acıyı tekrar yaşama korkusu sarıyor içini ve bunu kimseye anlatamıyorsun...

Sonra,

sonra alışıyorsun,

çünkü yaşıyorsun, mecbursun...